Historia

Historia

Historia

p011 0 01 01W 1338 roku powstał Kościół Mariacki w Świdwinie.
W 1475 roku dobudowano boczne kaplice (zakrystia).
W 1505 roku wybudowano wieżę.
W 1538 roku kościół Katolicki zamieniono na Zbór Protestancki i odtąd kazania były głoszone w języku niemieckim.
W 1644 roku wieża na kościele została zniszczona przez uderzenie pioruna.
16.04.1689 roku miał miejsce pożar Świdwina, z kościoła zostały tylko mury.
W 1692 roku odbudowano Kościół.
W 1776 roku spłonęła wieża.
W 1881 roku przeprowadzono gruntowny remont Kościoła. W takim stanie przetrwał on do końca II wojny światowej.

Przed 1945 rokiem życie religijne w Świdwinie skupione było wokół położonego w centrum miasta
kościoaewangelickiego. W czasie II wojny światowej pocisk zapalający zniszczył hełm wieży.
Na skutek działań żołnierzy radzieckich świątynia została spalona
(prawdopodobnie spalenie nie było związane z działaniami wojennymi).p011 0 01 02
Ponadto w kościele zniszczono dzwony i dach. Budynek więc wymagał natychmiastowego remontu. Na szczęście już w 1947 roku powstał Komitet Odbudowy Kościoła.


Prace rozpoczęto w następnym roku. W odbudowie pomagały finansowo władze
miasta oraz powiatu białogardzkiego.

p011 0 01 05Do 1945 roku w Świdwinie była znikoma ilość katolików. Korzystali oni z małej kaplicy w domu mieszkalnym przy ulicy Słowiańskiej. Komisaryczny burmistrz Świdwina - śp. Jan Górski - zabezpieczył sprzęty katolickiej kaplicy, a gdy do Świdwina przybył ks. Józef Kępka (pierwszy powojenny proboszcz), przejął zachowane mienie. Ponieważ kościół mariacki był spalony, wierni gromadzili się w świątyni przy ulicy Świerczewskiego. Była to tymczasowa siedziba powstałej już parafii pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Do 1974 roku pasterzami w parafii byli: ks. Józef Kępka, ks. Michał Polulak, ks. prałat Eugeniusz Kłoskowski (kapelan wojskowy i uczestnik powstania warszawskiego) oraz ks. Tadeusz Werno - obecnie biskup senior diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Uprzednio był On pracownikiem Wydziału Duszpasterskiego Kurii Biskupiej w Gorzowie Wielkopolskim. W tym czasie parafia w Świdwinie posiadała siedem filii: w Wilczkowie, Słonowicach, Oparznie, Lekowie, Nielepie, Krosinie i Smardzku.

Gdy w 1972 roku papież Paweł VI na mocy bulli Episcoparum Poloniae Coetus powołał do istnienia diecezję koszalińsko-p011 0 01 072kołobrzeską, Świdwin znalazł się w jej granicach.
Unormowane stosunki między państwem i Kościołem sprawiły, iż dotychczasowi zarządcy
parafialni stali się proboszczami.

W 1974 roku ks. Tadeusz Werno został pierwszym biskupem pomocniczym młodej diecezji. Na jego miejsce proboszczem mianowany został ks. Jan Borzyszkowski. W tym samym roku parafia wzbogaciła się o niezwykły dar - relikwie Krzyża Świętego przekazane przez Antoninę Skupską. Relikwie te zostały przywiezione w 1932 roku z Rzymu do Horodnicy w województwie Tarnopolskim. W 1945 roku wraz z przesiedlającymi się mieszkańcami Horodnicy dotarły do Świdwina.W 1979 roku ks. Jan Borzyszkowski został przeniesiony do parafii katedralnej w Koszalinie, a jego miejsce zajął ks. Zenon Świątkowski. Jego następcą był ks. Tadeusz Piasecki, który do Świdwina przybył w 1984 roku. Dzięki jego staraniom przeprowadzone zostało osuszenie kościoła, pokryto dach blachą miedzianą, dokonano remontu kaplicy Mat ki Bożej Ostrobramskiej. W 1988 roku obchodzono uroczyście 650-lecie kościoła.

p011 0 01 09W 1995 roku po przejściu ks. Tadeusza Piaseckiego do parafii katedralnej w Koszalinie, proboszczem został ks. Jan Wszołek, który posługę tę pełnił do 30.06.2005 roku. W czasie swego pobytu w Świdwinie ks. Wszołek rozpoczął renowację wieży kościoła.

Od 01.07 .2005 roku funkcję proboszcza pełni ks. Ryszard Kizielewicz, który wcześniej był proboszczem w parafii Piława (1997-2003) oraz Dyrektorem Domu Księży Emerytów w Kołobrzegu (2003-2005). W pierwszym roku swej posługi ks. Proboszcz, przy dużej ofiarności oraz życzliwości parafian, władz miasta i wielu sponsorów, podjął się rozmaitych zadań w zakresie administracyjno-duszpasterskim.

Kontynuował renowację wieży kościoła, dokonał remontu domu parafialnego. Na terenie przykościelnym stanął nowy krzyż misyjny, powstał parking samochodowy, wykonano tablice informacyjne o naszym kościele oraz ozdobny krzyż z godzinami nabożeństw.

p011 0 01 122

Na wzniesieniu przed głównym wejściem do świątyni stanęła nowa figura Maryi. W tym czasie wykonano także wiele prac wewnątrz kościoła. Zamontowano nowe ławki w świątyni. Młodzież, która przyjęła Sakrament Bierzmowania w roku 2006, ufundowała witraż przedstawiający symbolikę Sakramentu Chrztu Świętego, który został zamontowany w czerwcu tegoż roku. Wielkim przedsięwzięciem było malowanie wnętrza kościoła, którego dokonano w czerwcu i lipcu. W 2006 roku zamontowano także 3 nowe witraże: nad bocznym wejściem (ufundowany przez obecnie pracujących w parafii księży), witraż z symboliką Sakramentu Bierzmowania (ufundowany przez Starostwo Powiatowe) oraz witraż z symboliką Sakramentu Eucharystii (ufundowany przez anonimowego Parafianina).

Z funduszów Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (160 tys. zł) przeprowadzono renowację budowlaną zewnętrznych ścian kościoła. Ważnym przedsięwzięciem, możliwym do wykonania dzięki licznym i hojnym Sponsorom, była także renowacja stacji Drogi Krzyżowej. W międzyczasie wymieniono część ogrodzenia wokół świątyni oraz zamontowano oświetlenie krzyża na wieży kościoła. Dzięki życzliwości wielu Osób Parafia systematycznie wzbogaca się w nowe szaty liturgiczne.

W 2007 roku podjęto kolejne prace. Wmontowano wiatrołapy (ufundowane przez Starostwo Powiadowe) oraz kopuły (wykonane przez firmę p. Lisowskiego). Zamontowano kolejne witraże: z symboliką Sakramentu Pokuty (ufundowany przez Rodzinę Państwa Pietrasów) oraz witraż z symboliką Sakramentu Kapłaństwa (ufundowany przez Nauczycieli i Pracowników Oświaty naszego miasta). W celu zabezpieczenia świątyni wykonano odwodnienie murów przykościelnych.
Na terenie parafialnym od strony ulicy Niedziałkowskiego posadzono nowe krzewy ozdobne. Bardzo poważną inwestycją była instalacja nowego nagłośnienia. Stare głośniki zostały wykorzystane w kościołach filialnych. Wizerunek zabytkowej świątyni poprawiło zagospodarowanie placu przykościelnego. Utwardzona została nawierzchnia otoczenia kościoła.


DSC08606 1W styczniu 2008 r. rozpoczęto remont starej części plebanii (dach i pomieszczenia parterowe). Odrestaurowano kaplicę Matki Bożej Niepokalanej, odrestaurowano i ozłocono ołtarz, ambonę i chrzcielnicę. Wykonano i wstawiono cztery witraże: trzy z symbolami sakramentów zaś czwatry Matki Bożej Fatimskiej w bocznej kaplicy, ufundowany przez Nadleśnictwo Świdwin.


Kolejne lata wiązały się z dalszymi remontami koniecznymi dla dobrego funkcjonowania świątyni.

W 2009 r. zmodernizowano instalację elektryczną i tablicę rozdzielczą. Wyremontowano dzwony w wieży kościelnej.
W 2010 r. wykonano okna górne w nawie głównej ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska oraz ze środków parafialnych.
W 2011 r. dokonano konserwacji i remontu organów, zamontowano nowe ogrzewanie a także wybudowano kaplicę przykościelną Matki Bożej Niepokalanej w miejscu tzw. Groty Matki Bożej.
W  2012 r. przeprowadzono renowację witraży za prezbiterium oraz termomodernizację budynku plebanii.
W 2013 r. dokonano renowacji i konserwacji zachodniej ściany świątyni.
W 2014 r. dziękiwsparciu Urzędów: Miejskiego, Powiatowego i Marszałkowskiego, oraz dzięki ofiarności Parafian dokonano renowacji i konserwacji części ściany północnej kościoła.
W2014r założono monitoring plebanii oraz na placu kościelnym.

2015 r. Zakończona renowacja sciany od strony ul. Niedziałkowskiego.

2016r. Renowacja wschodniej ściany kościoła

2017r. Zakończenie renowacji zewnętrznych sian kościoła.